Kaybetmekten korktuklarımı hep kaybettim;
Kazanmayı hayal ettiklerimi hep kazandım;
Evet istediklerimi gerçekleştirebiliyorum.
Arzu
25 Temmuz 2010
23 Temmuz 2010
Çözüm?
Demin perdeye takılıp evi istila etmeye çalışan bir hamamböceği gördüm. Pardon o sadece yolunu kaybetmiş ve bizim yarattıklarımız arasında evini bulamayan bir zavallı. Asıl istilanın ''zavallı'' askerleri bizler ve yıllar sonra tarih kitaplarında isimlerimiz olmayacak. İnsanlık bizden övgüyle bahsetmeyecek. Çıkar yolu bulamıyoruz. Tünelin ucunda beyaz ışık yok.Öylece yaşayıp gidiyoruz işte.Nesilden nesile de en kutsal bilgimiz buymuş gibi aktarıyoruz. Seçme şansı bırakmıyoruz. Çünkü artık dinlemeyi de beceremiyoruz. ''İsyankar'' bir gençlik yaratıyoruz, sürekli yaftalıyoruz. Bencillik içimize işlemiş zift gibi tek çaresi kökten yok ediş. Fırtınada savrulup giden yapraklar gibiyiz ancak onların bile bir amaçları var. İnsanlık tarihin en uzun uykusunda şuan. Yok oluşun kabuslarında geziniyoruz. Her gece herbirimizin terler içinde kalktığı bu rüyayı birbirimize bile itiraf edemiyoruz.
Arzu
Arzu
15 Temmuz 2010
Yabancı Yüzler
Büyük masadayız aileyle,
Büyük , güzel bir aile.
Kızgınlıklar yok sadece içki dolu bardaklar.
Sonra yabancı yüzler görüyorum,
Bakışları yabancı, güldürmüyorlar.
İçtikleri , şarap kırmızısı değil.
Ve korkmaya başlıyor küçük çocuklarımız,
Biz ise tedirginiz, kadınlar ürkek,
Cesaret ise çoktan gitti erkeklerden.
Uzun süre beklioruz gitmelerini,
Ancak fısıldıyorlar ailenin başına;
'Onsuz gitmeyiz'
'Şimdi zamanımıydı?' diye soruyor sonra babam.
İkna çabaları yetersiz, geliş amaçları belli.
Ve ben daha fazla beklemeden kalkıyorum yerimden.
Ağlayan çocuklar susuyor.
Kadınlar gülümsüyor.
Sadece beni mutlu göndermek için.
Arzu
Büyük , güzel bir aile.
Kızgınlıklar yok sadece içki dolu bardaklar.
Sonra yabancı yüzler görüyorum,
Bakışları yabancı, güldürmüyorlar.
İçtikleri , şarap kırmızısı değil.
Ve korkmaya başlıyor küçük çocuklarımız,
Biz ise tedirginiz, kadınlar ürkek,
Cesaret ise çoktan gitti erkeklerden.
Uzun süre beklioruz gitmelerini,
Ancak fısıldıyorlar ailenin başına;
'Onsuz gitmeyiz'
'Şimdi zamanımıydı?' diye soruyor sonra babam.
İkna çabaları yetersiz, geliş amaçları belli.
Ve ben daha fazla beklemeden kalkıyorum yerimden.
Ağlayan çocuklar susuyor.
Kadınlar gülümsüyor.
Sadece beni mutlu göndermek için.
Arzu
14 Temmuz 2010
küçük çocuk
Ben küçücük bir çocuktum doğduğumda,
Sonra büyüyüp kocaman oldum.
Önceleri eriyip giden dondurmama ağlardım,
Sonraları terkeden sevgilime.
Yeni doğan kardeşimi kıskanırdım,
Şimdiyse ölüp gittiği için kıskanıyorum onu.
Şimdi yaşlı bir kadınım, koltuğumda,
Ağrıyan dizlerime ağlıyorum.
Etrafımda kimsenin olmamasına,
Çocuklarımın aramamasına.
Ben , sanırım,
Küçük bir çocukken daha mutluydum.
Arzu
Sonra büyüyüp kocaman oldum.
Önceleri eriyip giden dondurmama ağlardım,
Sonraları terkeden sevgilime.
Yeni doğan kardeşimi kıskanırdım,
Şimdiyse ölüp gittiği için kıskanıyorum onu.
Şimdi yaşlı bir kadınım, koltuğumda,
Ağrıyan dizlerime ağlıyorum.
Etrafımda kimsenin olmamasına,
Çocuklarımın aramamasına.
Ben , sanırım,
Küçük bir çocukken daha mutluydum.
Arzu
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)