Büyük masadayız aileyle,
Büyük , güzel bir aile.
Kızgınlıklar yok sadece içki dolu bardaklar.
Sonra yabancı yüzler görüyorum,
Bakışları yabancı, güldürmüyorlar.
İçtikleri , şarap kırmızısı değil.
Ve korkmaya başlıyor küçük çocuklarımız,
Biz ise tedirginiz, kadınlar ürkek,
Cesaret ise çoktan gitti erkeklerden.
Uzun süre beklioruz gitmelerini,
Ancak fısıldıyorlar ailenin başına;
'Onsuz gitmeyiz'
'Şimdi zamanımıydı?' diye soruyor sonra babam.
İkna çabaları yetersiz, geliş amaçları belli.
Ve ben daha fazla beklemeden kalkıyorum yerimden.
Ağlayan çocuklar susuyor.
Kadınlar gülümsüyor.
Sadece beni mutlu göndermek için.
Arzu
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder