ÖLÜM

Yıldızların üzerinde bir yerlerde. Yalnızlık ve güneşe yakınlık. İlikleri ısıtan sıcaklık, kalplere mutluluk,birazcık rahatlama. İkilemler; istekler ve gelgitler. Var olmak ancak sonsuza dek gitmek istemek. Yükseklik ve intihar fakat korku. Onun dışında kaçıp bir yerlerde saklanmak istemek. Arkada bırakılan üzülen insanlar. Herkesin gözü yollarda ancak ben çoktan yıldızların üzerindeyim. Ne ben artık gelebilirim ne de siz. Aşılamaz mesafeler bizi bizden aldı götürdü bile. Yalnızlığım katmerleşir, üzeri örtülür. Arkadaşım binlercesi ancak konuşmuyorlar. Gürültü yok; sessizlik . Kafam rahat. Benimde gözlerim etrafta .Bekliyorum zamanımı kimbilir başka yerlerde başka şekillerde başka zamanda. Ve kendimi ıslak topraktan çıkarken buluyorum. Dallarım meyve vermiş;mevsim yaz. Doğum günüm ölüm günüm ve tekrar doğum günüm ve belki onlarcasının doğum günü. Altımda ölü bedenler ;benimle serinler, yalnızlık arkadaşları;benim. Şimdi yıldızlar yok. Heryerde gürültü ,ağlama ve boşa konuşmalar. İnsanlar hep oldukları gibi. Kalpleri kin dolu,öfke, nefret. Affetmek buralarda yok, sözlükler o satırları atlamış. Eskisi gibi mutlu da değil insanlar .Telaş var.Yolun sonu nereye çıkıyor bilmiyorlar ama koşturuyolarlar. Ve yolun sonu çıkmaz sokaklar. Kendi yaptıkları döküntülerin içinde boğuluyorlar. Yıldızlar üzerlerine ölüm yağdırıyor.Benim arkadaşlarımı, yalnızlık arkadaşlarımı da kendilerine benzettiler. Savaş var artık buralarda. İnsanlar ölüme ellerini açıp cennet gibi bekliyolarlar onu. Yardım edilemezler, haketmiyolarda .Meyvelerim her açıldıklarında içinden yalan dökülen ağızlarda. Ve içine salgıladığım zehir midelerinde patlıyacak. Kasıp kavuracak, kanları çekilecek. Yollarda ölü bedenler. Ağlıyorlar, kan ağlıyorlar. İnsanlar artık ölü. Altımda binlercesi ölü.

Arzu